Mijn weg met NAH.

Voor 2020 leefde ik vooral op drive. Ik was altijd in beweging – met mijn gezin, mijn fysiotherapie praktijk en in de sport. Tot ik een waterhoofd kreeg. Dat veranderde mijn leven.

Tijdens de revalidatie hiervan en de opleiding tot haptotherapeut leerde ik een nieuwe manier van leven kennen. Minder gejaagd, meer afgestemd. Ik ontdekte dat rust geen verlies is, maar ruimte geeft voor beleving.

In 2024 volgde opnieuw een operatie. Nu vanwege een cyste bij de hersenstam. Dat bracht me weer terug bij het luisteren naar mijn lijf en nieuwe grenzen leren kennen. Soms wil ik meer dan ik kan dragen. Maar als ik erin slaag om die balans te bewaken dan voel ik levenslust, verbinding en verdieping.

Na mijn revalidatie bij het Roessingh heb ik stap voor stap mijn leven weer opgepakt. Ik heb mij lang laten begeleiden door een haptotherapeut. Verschillende thema’s komen langs maar er is één constante: ik ga anders naar huis dan ik kwam. Ik kan beter mezelf voelen en wereld overspoeld me minder. Wat goed voor me is, is kraak helder.

Mijn NAH heeft gevolgen, en daar ben ik open over. In mijn werk ligt mijn kracht in het samen vertragen en voelen. Vanuit mijn eigen ervaring begrijp ik hoe belangrijk het is om in je eigen tempo te mogen bewegen. Wanneer het helpend is voor jou dan zet ik graag mijn ervaringsdeskundigheid.

Dsc07311